Sint-Bonifatiuskerk - Lichtenvoorde

De Sint-Bonifatiuskerk in Lichtenvoorde is een indrukwekkende neogotische kerk uit 1912–1913 en vormt al meer dan een eeuw het hart van het katholieke leven in het dorp. De kerk werd gebouwd naar ontwerp van architect Wolter te Riele, als opvolger van een kleinere waterstaatskerk uit 1819. Daarmee kreeg de groeiende parochie eindelijk een ruim en representatief kerkgebouw.

De geschiedenis van het katholieke geloof in Lichtenvoorde gaat echter veel verder terug. Na de Reformatie waren katholieken lange tijd aangewezen op schuilkerken en omliggende plaatsen, totdat in de 17e eeuw weer een eigen parochie ontstond. De huidige kerk weerspiegelt deze herwonnen positie en de groei van de gemeenschap.

Het interieur is rijk uitgevoerd in neogotische stijl en grotendeels intact gebleven, met veel werk van het atelier van Mengelberg. Bijzonder is ook het kleine Hemonyklokje uit 1651, dat ouder is dan de kerk zelf en een zeldzame historische schakel vormt met het verleden. Daarnaast bevat de toren klokken uit 1949, ter vervanging van exemplaren die tijdens de Tweede Wereldoorlog verloren gingen.

Met haar hoge gewelven, lichte ruimte en rijke details is de Sint-Bonifatiuskerk niet alleen een plaats van eredienst, maar ook een belangrijk historisch en cultureel monument in Lichtenvoorde.