17. Spaarndammerdijk - Halfweg

De Spaarndammerdijk vormde eeuwenlang de noordgrens van Rijnlands gebied en beschermde het land tegen het water van het IJ. Het onderhoud gebeurde op een middeleeuwse manier, waarbij de ingelanden die langs de dijk woonden daarvoor zorgdroegen. Dit systeem van is tot en met eind van de 16de eeuw gehanteerd. De dijk moest echter steeds hoger en zwaarder worden, vanwege bodemdaling en hogere waterstanden in het IJ, waardoor het voor de ingelanden steeds lastiger werd om het goed te onderhouden. Dijkdoorbraken kwamen dan ook geregeld voor.

In 1593 kwam de Spaarndammerdijk geheel in beheer van Rijnland. Sinds 1675 is de dijk niet meer doorgebroken. Het verloor zijn waterkerende functie dankzij de aanleg van het Noordzeekanaal, waardoor de dijk midden in het land kwam te liggen. Sommige stukjes deden nog wel dienst als waterkeringen langs de zijkanalen. Als gevolg van de wet op de waterkering in 1996 is de Spaarndammerdijk weer een primaire waterkering geworden.