Loosdrecht, Hilversum, Lage Vuursche

Ooit lag hier een uitgestrekt veengebied. Vanaf de middeleeuwen werd het ontgonnen en vanaf de 16e eeuw op grote schaal afgegraven voor turf, een belangrijke brandstof in die tijd.

Bij het afgraven ontstonden lange smalle waterstroken (petgaten) met daartussen legakkers waar het veen te drogen werd gelegd. Door wind en golfslag verdwenen veel van deze legakkers weer, waardoor de waterstroken steeds breder werden. Zo groeide het gebied geleidelijk uit tot de plassen zoals we die nu kennen.

Wat overbleef is een typisch Nederlands laagveenlandschap: open water afgewisseld met rietkragen, smalle eilandjes en moeraszones. Dit soort landschap komt nog maar weinig voor en is daarom beschermd als onderdeel van Natura 2000.

Terwijl je hier door de schitterende plassen fietst, zie je nog altijd de sporen van het verleden terug in het landschap. De vorm van de plassen en de smalle eilanden zijn direct te herleiden tot de manier waarop hier eeuwen geleden turf werd gewonnen.

De combinatie van water, riet en moeras zorgt voor een grote variatie aan planten en dieren. Tegelijk is het gebied al lange tijd in gebruik voor recreatie, vooral watersport. Die dubbele functie maakt de Loosdrechtse Plassen tot een bijzonder geliefd stukje Nederland door mens én dier.